İnanın bazen ben de tam olarak kim olduğumu ve gecenin bir yarısı ekran karşısına geçip bu kadar sistemle, kodla neden uğraştığımı bilmiyorum. Belki saf bir can sıkıntısı, belki de içimdeki o durmak bilmeyen "bir şeyler inşa etme" dürtüsü... İnsanı harekete geçiren şeyin ne olduğunu kurcalamak bazen gereksiz; asıl olay, elindeki klavyeyle ortaya somut ve çalışan bir dünya çıkarabilmek.
Çoğu insan bu yaşlarda yeni hobiler edinirken ben kendimi bildim bileli ekranların ve devre kartlarının ortasındaydım. Aslında her şey çok ama çok daha küçükken başladı.
5 Yaşında Ekran Karşısında Bir Çocuk
Henüz 5 yaşlarımdayken bilgisayarla tanışmıştım. O dönemleri hayal edin: Ne bugünkü gibi yapay zeka araçları vardı, ne hazır çözümler sunan videolar, ne de elimizin altında her sorunun cevabını veren modern arama motorları... Her şey tamamen karanlıkta el yordamıyla ilerliyordu. Bir tuşa basarsın, ne olacağını izlersin. Çökertirsin, tekrar açmaya çalışırsın.
8 Yaşında Başlayan Delilik
Donanımları kurcalamaya, kasaların vidalarını söküp içindeki yeşil kartların ne işe yaradığını anlamaya çalışmam fazla zaman almadı. 8 yaşına geldiğimde ise olay bambaşka bir boyuta evrildi. Düşünsenize; 8 yaşında küçücük bir çocuk, evdeki bilgisayara standart herkesin kullandığı Windows'u kurmak yerine gidip farklı işletim sistemlerini kurmaya çalışıyor, terminal ekranlarına bakıp kod yazmaya gayret ediyor! Dışarıdan bakan bir yetişkin için bu kesinlikle tam anlamıyla bir delilikti.
Anakartı yerinden sökerken statik elektrikten bozulan parçalar, ram pinlerini silgiyle temizleme hurafeleri, işlemci fanının sesini dinleyerek sistemin durumunu anlama çabaları... Hepsi o yaşlarda zihnime kazınan muazzam tecrübelerdi.
Neden Sürekli Üretiyorum?
Bugün bu sitede gördüğünüz tüm bu araçlar, kodladığım yazılımlar ve kurduğum dijital altyapı aslında o günkü meraklı çocuğun hiç büyümemiş olmasının bir kanıtı. Bir problemi kodla çözebilmek, çalışmayan bir şeyi saatlerce uğraşıp çalışır hale getirmek bana tarifsiz bir tatmin veriyor.
Gelecekte ne olur bilmem ama bildiğim tek şey var: Merakım bitmediği sürece bu satırları yazmaya, bu sistemleri inşa etmeye ve sınırları zorlamaya devam edeceğim.